Om 6 uur Reykjavik tijd ging de wekker weer want we wilden rustig ontbijten en om half 8 zou de bus ons weer (met overstap helaas) naar het vliegveld brengen. Dat lukte prima en om 7.15 stonden we klaar voor de bus in, voor de verandering, lekkere regen…. De bus was op tijd en gelukkig maar want we moesten uiterlijk om 9.30 de bagage afgeleverd hebben en het zou om 10.00 uur boarding tijd zijn. We schrokken van de rij toen we om 9 uur aankwamen, maar brutaal meldde we ons bij een balie voor de business class en konden we zo onze bagage droppen (we hadden al boardingpassen!) Eerste rij van vandaag hadden we dus geluk. Snel door de securitycheck, waar het helemaal niet druk was en ook hier gingen we probleemloos doorheen. NU hadden we nog wel even de tijd om iets te eten en drinken te kopen. 10.00 uur zou het boarden beginnen en we begaven ons naar de gate….. Maar oh jee, weer een lange rij voor een paspoort controle.. We gaan 10 uur niet redden of?.... We denken een snelle rij te hebben, maar helaas de langzaamste van allemaal. Even zenuwachtig geworden, maar we staan precies om 10 uur klaar om te boarden, maar… verassing: vertraging. Dit maal klein half uurtje en om 11.00 uur gingen we de lucht in en we maakte wat tijd goed, want de verwachte aankomst tijd was 12.30 (zoals gepland). De vlucht verliep, zoals vele vluchten hiervoor. Het begin lijkt heel langzaam te gaan en je houdt je bezig met Finn (die natuurlijk, hoewel niet vervelend, onrustig is) en probeert te relaxen. We vertellen em dat ie toch echt ook even moet gaan slapen en als ie lekker bij zijn mama zit dan sluit ie zijn ogen voor een kleine 2 uurtjes en dan gaat ook de tijd ineens heel snel. Het laatste stukje, als ie weer wakker is, mag ie op de iPad en vermaakt ie zich weer uitstekend. Op een gegeven moment begint hij zelf Engelse woordjes te zeggen. Zijn lievelingsspel is het aantikken van voorwerpen en dan telt een stem mee in het Engels. Bijvoorbeeld aardbeien. One, two, three strawberries. Dus Finn zegt inmiddels de volgende Engelse woorden: strawberries, cupcakes, donkeys, snakes, enz. En hij is net 3… Het gaat hard
Om 12.20 uur wordt de landing ingezet en zien we even de skyline van Manhattan en om 12.30 zijn we geland en rijden we naar de gate. Dan duurt het jammer genoeg een kwartier voor de deuren open gaan en uiteindelijk lopen we pas om 12.50 uit het vliegtuig. Zoals verwacht en vertrouwd staat er een MEGA rij bij de paspoortcontrole. We zuchten even diep en leggen ons er snel bij neer dat dit wel een uur minimaal gaat duren. Even na 1 uur echter komt er een lieve vrouw langslopen en die ziet dat we met onze kleine smurf zijn en ze laat ons helemaal vooraan sluiten bij de American citizens. Wow…. Voordat we het doorhebben staan we om 13.15 alweer bij de bagage band en lopen we om 13.20 naar buiten. Wat een geluk dit keer. Normaal wordt je streng behandeld en moet je gewoon lang en geduldig wachten, maar iedereen hier is vriendelijk, vooral naar Finn toe. Natuurlijk wachten we wel geduldig in de lange rij voor een taxi, maar om half 2 rijden we weg richting ons hotel. Om 14.00 uur staan we met al onze spullen in de lobby van het Affinia Manhattan en er staat dit keer helemaal geen rij bij het inchecken. Ik ben dus gelijk aan de beurt en vraag vriendelijk voor een grote kamer met 2 bedden (een eerdere mail met dit verzoek werd beantwoord met een NEE of we moesten $150 per nacht bijbetalen… niet dus). Ik zet mijn liefste glimlach op en ze zal even voor ons kijken. Ze heeft een kamer op een gerenoveerde verdieping en deze wordt vandaag opgeleverd en heeft 2 bedden en is rond 6 uur klaar pas… (we willen in het begin van de vakantie het liefste 2 bedden zodat Finn bij 1 van ons kan als hij vroeg wakker wordt of moeite heeft om in slaap te komen). Ik zeg dan toch maar ja, het is goed. Als beloning voor het wachten krijgen we een voucher voor een gratis ontbijt morgenochtend t.w.v. $50. Dat is mooi meegenomen! We mogen even bij onze spullen en kleden ons snel om, want het is heerlijk weer hier en we willen snel onze korte broeken aan. We frissen ons op en nemen de tijd en even voor 3-en worden al onze spullen opgeborgen en lopen we met een heel goed humeur de straten van New York op en laten we alles op ons inwerken. Alweer 7 jaar geleden dat we hier waren. De tijd is snel gegaan. Natuurlijk hebben we allemaal honger en dorst gekregen en Finn mag kiezen. Hoeft ie niet lang over na te denken natuurlijk en we stappen de Mac binnen. Omdat we buiten willen zitten vinden we een stoepje waar we alles opsmikkelen. We moeten Finn nog wel even overtuigen dat de shakes hier in andere bekers zitten en dat ze net zo lekker zijn. Uiteindelijk proeft ie en lijkt ie helemaal verbaasd dat het hetzelfde is. Gelukkig maar. We lopen daarna door richting Times Square en laten alles op ons inwerken. Natuurlijk nemen we een kijkje in de grote Toys R Us winkel waar Finn zijn ogen uitkijkt, totdat hij een meneer ziet, verkleedt als Spiderman, waarmee je op de foto kan. Hij schiet, net als vorig jaar op Key West, weer in de stress en doopt de speelgoedwinkel om in de enge dingen-winkel en we moeten steeds met een boog om spiderman en de grote dino die er staat heen. We kopen nog niks voor hem, dat komt later wel in Florida. Om 5 uur besluiten we terug te gaan richting hotel, want Finn staat op instorten, wat logisch is. Maar hij doet het nog goed! Even voor zessen staan we weer bij de balie en is onze kamer klaar. We mogen naar de 11e verdieping en komen in een meer dan uitstekende kamer terecht. 2 bedden en alles nieuw en lekker ruim. (het kan ook anders in New York…). Ik zelf ga snel de straat weer op en haal wat te drinken en neem nog wat te eten mee voor op de kamer. Ondertussen gaat Finn lekker in bad en zorgen we dat ie straks lekker fris zijn bedje in kan. Na 20 minuten ben ik terug en kan ik Finn nog even knuffelen en mag hij gaan slapen. Wij moeten natuurlijk nog even van alles doen en ik sluit (na even zoeken en wat klooien) de meegebrachte mediaplayer aan op de grote tv aan om straks lekker Hawaï Five-0 te kunnen kijken. Finn is zijn hele drukke en spannende dag aan het verwerken komt in zijn eigen bedje, maar ook bij mama, niet in slaap. Dan besluiten we maar gewoon tv te gaan kijken en komt ie bij mij liggen. Nog geen kwartier later slaapt ie, maar papa ook…(hele spannende aflevering gemist, volgens Leinie..) Ik wordt uiteindelijk door Leinie wakker gemaakt en leg Finn in zijn eigen bedje en ik val zelf ook weer snel in slaap. Morgen naar het Vrijheidsbeeld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten